Uitslag BRM Legends clubrace (5-sep-25)

Er stond een teamrace met de BRM Legends op het programma, maar er waren slechts 8 rijders. Er werd dus besloten er toch een individuele race van te maken, met het terugzetten naar de start omdat we niet voldoende marshalls hebben.
Na een nicotinepauze voor de ‘verslaafden’ was iedereen klaar voor de kwalificatie. Dit keer op alfabetische volgorde van de voornaam, dus mocht Giulio de spits afbijten. Dat deed hij dit keer met zijn mooie witte Ford GT en zette een helemaal geen gekke 8,3 op het scorebord. Jan (D) mocht het daarna proberen te verbeteren en dat lukte maar al te goed: na een paar aanloopjes klokte hij maar liefst een 8,00! John wist direct daarna dat de lat hoog lag en ging er ‘als een Jekko’ vandoor en dat betaalde zich uit in een 8,04, een voorlopige 2e plek. Maar ook Marcel wist een mooie 8,1 neer te zetten, waarna Mario het probeerde om ‘pole’ te pakken, maar bleef met een 8,02 op P2 hangen.  Onno heeft meestal maar 1 goede ronde nodig en zo ging het deze keer ook: een 8,1. Tim reed een snelle kwalificatie en zette een mooie 8,2 op het bord. Tom had natuurlijk de hele week gesleuteld – naar zijn eigen zeggen 😉 – dus kwam ‘heel goed voorbereid’ de baan op en zette toch nog een knappe 8,3 neer, goed voor P7. (zie voor de tijden van de kwalificatie ook de tabel eindstand)

De heat
Met de 8 rijders hadden we 2 indraaiers en gingen we van start. De kunst is er niet uit te gaan, maar het ging in de eerste ronde in bocht 2 meteen al fout waarbij de een de ander meenam bij de uitvlieger: grote hilariteit natuurlijk! Maar de toon was gezet! Er wordt op het scherpst van de snede gereden! Mario lag aan kop in stint 1 maar draaide daarna uit. De kunst is om ca. 20-21 rondes te rijden en dat kan op twee manieren: dat bewezen John en Giulio: John reed supersnel, zette regelmatig achtkommaééntjes neer, maar had regelmatig een uitvliegertje en Giulio reed steady met achtkommadrietjes zonder uitvliegers, waarbij ze net zoveel rondes per stint reden. We hadden toch nog even een paar technische probleempjes die snel opgelost konden worden en kon een ’tapemarshall’ helpen bij het schoonmaken van banden. 
Jan had een verkeerde keuze gemaakt van slepers, waardoor deze al snel geheel versleten waren en hij naar zijn reserveauto moest uitwijken. Zo leer je telkens weer, maar wel heel jammer, omdat hij anders zeker in de top had meegereden.
Tom had als eerste een mooie 117 rondes op het scorebord neergezet en was ’the man to beat’. Op dat moment stond Tom dus op plek 1, wat iedereen natuurlijk even moest weten: je kent Tom (haha). Tim had door de pech met zijn auto en de heel anders rijdende leenauto van John een extra handicap doordat hij er een aantal keren uit vloog en dan loop je natuurlijk meteen een forse achterstand op. Gelukkig was zijn eigen auto al snel weer gerepareerd door John en kon hij de opgelopen achterstand gedeeltelijk inhalen. Net niet voldoende om Onno van van zijn plek te verstoten. Want Onno kon de rust zoals een vorige race dit keer niet in zijn rijden brengen, wat hij ook probeerde. Want zijn auto is snel genoeg. Uiteindelijk eindigde hij op een 6e plek, volgens mij had daar meer in gezeten. 
Bij de start van de laatste stint stond John zelfs aan kop net een ronde voor Mario doordat hij heel snelle rondetijden had neergezet. Dat zou spannend worden, maar ook tussen Giulio en Marcel die ook in dezelfde ronde reden. Kortom, in de laatste stint volop competitie: wie eruit zou gaan, zou zijn positie verliezen. Marcel reed sneller dan Giulio, maar die had geen uitvliegertje, Marcel liep weg bij Giulio, maar verloor zijn winst weer door een uitvliegertje. Uiteindelijk wist Marcel nipt te winnen met maar een paar seconden voorsprong op Giulio. Mario was op baan 6 duidelijk sneller dan John op baan 1 die ook nog eens een uitvliegertje had, waardoor Mario de race behoedzaam uitreed en de race won. John, met zijn mooie blauwe Porsche op de een na hoogste trede op het podium en Marcel knap op de 3e plek, met net daarachter dus Giulio.  Tom had zich blijkbaar toch knap tussen al het geweld door te hebben gemanoeuvreerd en bleek toch nog naar een knappe  5e plek te zijn gereden.

De eindstand:
Deze tellen nog niet mee voor het kampioenschap 2025-2026, want daar gaan we pas in oktober mee starten om op die manier ook de mannen die in Spanje gaan meedoen aan het GT? wereldkampioenschap geen achterstand te laten oplopen.
Volgende week rijden we Revoslot.