Verslag ScaleCARR teamrace

Of het nu kwam doordat Tom (en Ciro) hun verjaardag vierden op de club (mét gebak natuurlijk!)…. was het het weer, of omdat het (misschien – want je weet het nooit bij Tom, haha) de ’tweede laatste race’ zou zijn op deze baan? Of was het gewoon omdat een ieder niets anders te doen had dan maar een avondje naar Zwanenburg te komen ……. je weet het nooit bij CPZ (Circuit Park Zwanenburg)….
Maar feit blijft dat Mario maar liefst 14 rijders telde en we dus toch écht WEER een teamrace konden rijden.  Afgelopen maandagavond was er druk overleg geweest en was de stemming unaniem uitgevallen dat we de ScaleCARR zouden rijden. De hele middag waren de 3Cees al van de partij (niet van Sicilië begreep ik;), Onno was zelfs op tijd, en ook Marcel gaf acte de présance (nee, nee zowaar geen vakantie). Ook Tom deed mee, ook al had ie geen auto… (kun je het je voorstellen?…. Voor mij klinkt het erger dan een vrouw die zegt ‘ik heb niets om aan te trekken’ haha). De 2Jees waren ook present en natuurlijk de vaste ploeg van Jan, Glen, John, Tim en zelfs goodold Rob had zijn vrouw beloofd dat het de laatste race zou zijn…. tja dat was niet handig…. Want?
Tom wist te vertellen dat de plakrollen voor het plakken van de leads op de nieuwe baan niet waren binnengekomen: dus de sloop wordt uitgesteld: komende vrijdag dus ‘écht’ de ‘DERDE’ laatste race! (weer ScaleCARR overigens).
Met de 14 rijders konden we hetzelfde concept als vorige week toepassen: de teams worden samengesteld via kwalificeren en teams worden samengesteld door de snelste met de minst snelle te laten rijden, 2e met nr. 13, etc, etc. 

ScaleCarr Teamrace
De kwalificatie gaf al direct een verrassend beeld van de krachtsverhoudingen. Team Luuk Ciro pakte de polepositie, gevolgd door team Onno Roger en team Rob Maurice. Team Tom Richard moest genoegen nemen met de zevende startplaats. Wat toen nog niemand wist, was dat juist dit team gedurende de race een indrukwekkende opmars zou inzetten en uiteindelijk met de overwinning aan de haal zou gaan.
Stint 1 – team Rob Maurice slaat direct toe
De eerste stint leverde meteen vuurwerk op. Team Rob Maurice zette met 81,41 ronden de hoogste score van het veld neer en liet zien dat zij ondanks zijn derde kwalificatieplaats een serieuze kandidaat voor de overwinning was. Team Luuk Ciro bleef met 79,22 ronden goed in de buurt, terwijl Team Tom Richard met 78,02 eveneens sterk begon. Onderaan het klassement hadden team Mario Tim (74,92) en team John Glen (76,95) wat moeite om het juiste ritme te vinden. Na de eerste baan was het echter nog volledig open, al had team Rob Maurice een eerste mentale tik uitgedeeld aan de concurrentie.
Stint 2 – Team Tom Richard komt op stoom
Tijdens de tweede stint veranderde het beeld drastisch. Team Tom Richard reed een uitstekende stintt en bracht hun totaal op 158,49 ronden. Daarmee namen zij voor het eerst de leiding in de tussenstand over. Team Rob Maurice bleef met 157,01 uitstekend aanklampen, terwijl team Onno Roger zich met 154,63 eveneens nadrukkelijk in de strijd mengde. Interessant was de situatie van team Mario Tim en team Marcel Jan. Beide teams stonden exact gelijk op 153,83 ronden. Dat onderstreepte hoe dicht het veld bij elkaar lag. Het verschil tussen de eerste en laatste positie bedroeg na twee stints minder dan vier ronden. De race was nog lang niet beslist.
Stint 3 – Team Tom Richard vergroot zijn voorsprong
In deze stint werd het tempo verder opgevoerd. team Tom Richard produceerde opnieuw een zeer sterke stint en bracht zijn totaal op 237,76 ronden. Daarmee sloegen zij voor het eerst een klein gaatje naar de rest van het veld. Team Rob Maurice bleef de belangrijkste uitdager met 233,89 ronden. Team Onno Roger hield de aansluiting met 231,19, terwijl team Marcel Jan verrassend naar de vierde plaats opschoof dankzij een solide serie. Team Mario Tim kende een stabiele wedstrijd en bleef binnen bereik van het podium, terwijl team John Glen en team Luuk Ciro ondertussen wat terrein op de koplopers verloren. Voor team Luuk Ciro, die nog vanaf pole waren gestart, begon duidelijk te worden dat een podiumplaats geen vanzelfsprekendheid zou worden. Ciro had nog té veel uitvliegers, terwijl hij wel snelle rondes reed.
Stint 4 – De strijd om het podium ontbrandt
Na vier stints stond team Tom Richard nog steviger aan de leiding. Hun totaal kwam uit op 316,72 ronden, ruim vijf ronden voor team Rob Maurice. Hoewel team Tom Richard niet iedere stint de hoogste score reed, was hun constante niveau indrukwekkend. Daarachter ontwikkelde zich een fascinerend gevecht. team Rob Maurice stond tweede met 311,18 ronden, maar team Onno Roger volgde op slechts 309,88. Team Marcel Jan (307,75), team John Glen (307,34) en team Mario Tim (306,05) zaten eveneens binnen enkele ronden van elkaar. Met nog twee stints te rijden waren er feitelijk zes teams die nog uitzicht hadden op een podiumplaats. Iedere fout of uitvliegertje kon beslissend worden.
Stint 5 – team Tom Richard houdt stand
De vijfde stint bleek een cruciaal moment in de wedstrijd. Team Tom Richard bleef koelbloedig en vergrootte hun totaal naar 395,05 ronden. Team Rob Maurice bleef met 389,00 ronden weliswaar tweede, maar slaagde er niet in om wezenlijk dichterbij te komen. De strijd daarachter werd juist steeds spannender. Team Onno Roger stond op 386,49 ronden, slechts enkele ronden voor team Mario Tim op 383,76 en team Marcel Jan op 381,44. Zelfs team John Glen bleef met 378,38 nog binnen schootsafstand. Met nog één stint te gaan leek de overwinning naar team Tom Richard te gaan, maar de plaatsen twee tot en met vijf konden nog alle kanten op.
De laatste stint 6 – Beslissende slotfase
Tijdens de laatste stint moest alles samenkomen. Team Tom Richard hielden hun zenuwen perfect in bedwang. Met een eindtotaal van 474,26 ronden stelde zij overtuigend de overwinning veilig. Van een zevende kwalificatieplaats naar de overwinning: een indrukwekkende comeback. Achter hem wist team Rob Maurice zijn sterke dag te bekronen met de tweede plaats. Zijn totaal van 465,72 ronden was ruim voldoende om de aanval van de concurrentie af te slaan. 
De strijd om de derde plaats werd uiteindelijk gewonnen door team Mario Tim. Dankzij een sterke slotfase finishten zij op 463,22 ronden en passeerde zij zowel team Onno Roger als team Marcel Jan. Een knappe prestatie gezien de zesde plaats in de kwalificatie. Team Onno Roger moest genoegen nemen met de vierde plaats op 460,31 ronden. Team Marcel Jan volgde vlak daarachter met 459,72. Het verschil tussen beide teams bedroeg minder dan één ronde, wat aangeeft hoe spannend het gevecht was.
Team Luuk Ciro, gestart vanaf poleposition, eindigde uiteindelijk als zesde met 455,86 ronden. Ondanks enkele uitstekende heats konden zij het tempo van de latere podiumrijders niet vasthouden. Team John Glen sloot het veld af met 451,90 ronden, maar bleef gedurende de hele race competitief.

Eindconclusie
De ScaleCARR teamrace werd een prachtig voorbeeld van hoe belangrijk regelmaat is. Team Tom Richard reed misschien niet op iedere baan de allerhoogste score, maar waren over zes stints de meest constante coureurs van het veld. Dat leverde hen een verdiende overwinning op.
Team Rob Maurice was de snelste van de openingsfase en bleef de hele wedstrijd in de buurt van de leider, maar kwam uiteindelijk ruim acht ronden tekort voor de winst. Team Mario Tim zorgde met een sterke opmars voor een verrassende podiumplaats, terwijl team Onno Roger en team Marcel Jan tot de laatste meters vochten om de ereplaatsen. 
Van de polepositie van team Luuk Ciro tot de sensationele overwinning van team Tom Richard: deze race had alles wat een slotcarliefhebber zich kan wensen – spanning, inhaalacties, wisselende tussenstanden en een ontknoping die pas in de laatste stint definitief werd beslist. 🏁