Verslag ScaleAuto Teamrace
Het zou alweer de allerlaatste race worden op deze baan…. maar al snel bleek dat er niets zeker is bij CPZ (haha)…. Ik telde in totaal 13 rijders, niet alleen de 3Cees, geen 3Jees, maar twee, ook de twee Jannen, Tim en maat John, Onno, Glen, Rob en Mario. Toen ik probeerde Tom over te halen om de ALLERLAATSTE race op deze baan mee te doen ‘had hij geen auto’, dus bood ik aan een reserve auto van mij te gebruiken: ‘Nee géén Viper!’ was zijn antwoord, maar een mooie gele Corvette mét verlichting (zie foto hiernaast), trok hem over de streep. Met vervolgopmerking dat het NIET de allerlaatste race zou zijn….. wist Tom een nieuw scenario uit de hoed te toveren: nóg een weekje uitstel…..
Maar na afloop van deze race moest de scenery wel van de baan en alles zo ver mogelijk klaarmaken om na de volgende week deze baan uit elkaar te gaan halen. Inmiddels hadden al 14 rijders zich gemeld en deed Tom het voorstel om als 7 teams te gaan rijden en dan met stints van 10 min. De teams zouden worden samengesteld door de snelste van de 14 met de nr 14 te laten samenrijden, nr 2 met 13 etc, etc.
Op deze manier werden de teams samengesteld:
1. Team Daan – OmeJan
2. Team Richard – Ciro
3. Team Onno – Glen
4. Team Mario – Roger
5. Team Tim – Maurice
6. Team Rob – Tom
7. Team John – Jan
Verslag slotrace teamrace Scaleauto-klasse
De slotrace in de Scaleauto-klasse werd een race waarin kwalificatiepositie nauwelijks zekerheid bood. Vanaf de start was duidelijk dat de teams tot het uiterste moesten gaan: zes stints, wisselende banen en elke ronde kon het verschil maken.
Beginfase – ronde 1 en 2
In de openingsfase schoot team Daan – Ome Jan als een raket uit de startblokken. Met 85,22 rondes op baan 1 en 84,39 op baan 2 zette het team direct de toon: samen goed voor 169,61 rondes, de beste start van het veld. Daarachter bleef team Rob – Tom gevaarlijk dichtbij met 165,25 rondes, terwijl team Richard – Ciro met 163,11 ook uitstekend meedeed.
Voor team Mario – Roger begon de race voorzichtiger. Met 155,14 rondes na twee banen leek het team op achterstand te raken, terwijl team Onno – Glen al vroeg terrein verloor met 152,92 rondes. De spanning zat vooral in de vraag: kon team Daan Ome Jan deze voorsprong vasthouden, of zou team Rob Tom toeslaan?
Middenfase – ronde 3 en 4
In het middenstuk kantelde de race volledig. Waar team Daan Ome Jan terugviel naar 150,56 rondes, kwam team Rob – Tom juist op stoom. Met 84,51 op groen en 83,99 op baan 4 reed Rob Tom een indrukwekkende 168,50 rondes in deze fase. Dat was het moment waarop de latere winnaar de race echt naar zich toe trok.
Ook team John – Jan liet zich nadrukkelijk zien. Met 165,50 rondes in de middenfase rukte het team op richting het podium. Team Mario – Roger reed eveneens ijzersterk met 164,69 rondes, waardoor de strijd om plek drie, vier en vijf bijzonder spannend werd.
Voor team Richard Ciro werd het middenstuk lastiger: 151,85 rondes hield het team nog in de wedstrijd, maar de aansluiting met de top werd moeilijker. Ondertussen bleef Tim Maurice constant, maar miste net de uitschieters die nodig waren om echt aan te haken.
Eindfase – ronde 5 en 6
In de slotfase kwam team Daan – Ome Jan nog één keer geweldig terug. Met 87,61 op baan 5 — de hoogste individuele score van de race — en 86,43 op baan 6 pakte het team maar liefst 174,04 rondes. Toch was het net niet genoeg.
Team Rob – Tom bleef koel onder druk. Met 167,45 rondes in de laatste twee stints verdedigde het team de opgebouwde voorsprong en finishte als winnaar met 501,20 rondes. Team Daan Ome Jan werd knap tweede met 494,21, terwijl team John Jan met 484,49 het podium compleet maakte.
Daarachter was het verschil minimaal: team Mario Roger eindigde vierde met 482,97, slechts 1,52 ronde achter team John Jan. Team Richard Ciro volgde met 481,33, Team Tim Maurice werd zesde met 476,06, en team Onno Glen sloot af met 447,70.
Een slotrace vol verschuivingen, herstelacties en drukmomenten — maar uiteindelijk was team Rob – Tom het meest compleet over alle zes de rondes.
Einduitslag
